Hoe herken je iemand die stotterproblemen heeft

Het is niet moeilijk om in een mensenmassa degene aan te wijzen met stotterproblemen.  Het zijn de mensen die eigenlijk proberen om niet op te vallen. Het liefst verstoppen ze zich en ze zullen zelden de aandacht op zich vestigen. Het zijn de mensen die stil en teruggetrokken zijn en nooit uit zichzelf een praatje zullen beginnen. Zelfs zonder dat je weet wat de symptomen zijn, kun je de mensen herkennen als je maar goed genoeg observeert. De reden dat ze zich zoveel mogelijk afzijdig houden is dat ze bang zijn voor gek gezet te worden door anderen mensen. Mensen vinden het maar al te leuk om grapjes te maken over een st…st…st..stotteraar. Mensen met een spraakgebrek willen gewoon hun eigen leven kunnen leiden maar dat valt niet mee als je stottert.

Misschien heb je de film gezien van een kind dat denkt dat ie gek is omdat hij geesten kan zien. De leraar foetert het kind uit omdat het niet oplet tijdens de les. Vervolgens ontwikkelt het kind een stottertic. Wanneer het kind dan probeert te vertellen dat anderen hem Stotterende Stanley noemen, probeert de leraar hem te kalmeren. Maar in plaats daarvan wordt de leraar zelf nerveus en kan ook niet meer uit zijn woorden komen waarna hij het arme kind uit pure frustratie het zwijgen oplegt met de zin: “houd je kop, jij mafketel!” Dit beeld is typerend voor het dagelijkse even van een stotteraar.

Voor ons is het makkelijk om advies te geven. Waarom gaan ze niet gewoon naar een logopedist, of volgen een training om minder angstig te zijn en meer zelfvertrouwen te ontwikkelen zodat ze minder nerveus worden en dus minder stotteren?  Want al zou een behandeling best goed zijn, veel mensen met een stotterprobleem vinden het lastig om ervoor uit te komen en om hulp te zoeken. Ze schamen zich voor het stotteren. Zonder aanmoediging van familie en vrienden of een hulpgroep blijven ze vaak verstoken van de broodnodige hulp en blijven ze de rest van hun leven worstelen met hun stotterprobleem.

Hoe kan ik mensen die stotteren helpen?

Op de eerste plaats moet je je beeld van stotteraars drastisch herzien. Stotteren is geen ziekte en evenmin is het op zijn plaats om onmiddellijk te verkondigen dat het stotteren een symptoom is van iets anders, dus dat mensen stotteren omdat ze misschien wel verlegen, onzeker en/of angstig zijn. Waarschijnlijk is dat wel zo, maar juist omdat stotterende mensen al weinig zelfvertrouwen hebben is het niet nodig omdat ook nog even in te wrijven.

Voordat je met iemand anders zaken gaat bemoeien moet je je uiteraard eerst op de hoogte stellen van de feiten. Want als je niet weet waar je het over hebt, kun je beter je mond dicht houden. Overtuig jezelf er dus van dat je kennis van zaken hebt. Wat stotteren is, wat je er tegen kan doen maar ook wat je niet moet doen.

Je moet daarom beginnen met het leren herkennen van de signalen.

Spraak

Mensen met stotterproblemen hebben moeite met het beginnen van een zin of woord. Ze  zullen lettergrepen of woorden of klanken herhalen of langer aanhouden dan normaal. Ook hebben ze vaak moeite met het uitspreken van bepaalde woorden of letters.

Lichamelijke signalen

Mensen die stotteren vertonen ook vaak bepaalde gezichtsuitdrukkingen wanneer ze blijven haken in een zin. Vaak gaat het om een paar keer snel met de ogen knipperen, trillingen van de lippen of de kaakspieren en vaak ook een verstarde houding of onwillekeurige bewegingen als gevolg van de spanning die het spreken kost. Deze zijn meestal beperkt tot de spieren in het gezicht en bovenlichaam.

Als je op die manier een stotteraar herkent kun je je afvragen hoe je degene kunt helpen.  Het belangrijkste is eigenlijk dat je NIET helpt. Tenminste niet door het voorzeggen van woorden of het afmaken van zinnen. Of heeft het weinig nut om allerlei geruststellende opmerkingen te plaatsen. De stotteraar zal zich nog minderwaardiger kan voelen.

Wat je wel moet doen is zorgen dat de ander zich op zijn gemak voelt. Dat lukt alleen als je je volle aandacht geeft en de ander laat uitspreken. Laat ook merken dat je de ander begrijpt, of juist niet. Kortom, voer een normale conversatie, al zal het wat langer duren dan normaal. Hierdoor zal de ander merken dat je respect hebt voor hetgeen gezegd wordt en niet let op de manier waarop het gezegd wordt. Dat is fijn voor de spreker, zodat hij vanzelf minder spanning voelt en vanzelf gemakkelijker gaat spreken.

Bekijk ook

Is er een wondermiddel dat stotteren genezen kan?

Het is heel verleidelijk om te zoeken naar een wondermiddeltje voor kwaaltjes en ziektes. Maar is er ook een wondermiddel dat stotteren kan genezen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *