Behandelplan tegen stotteren

Stotteren is een spraakstoornis. Hoewel er geen medicijn tegen is om het te genezen, kan een logopedist een plan opstellen om het stotteren te beperken.

Als eerste zal de logopedist een individuele inschatting maken van de omvang van het stotterprobleem. Het kind zal in breed verband gescreend worden op zijn verbale capaciteiten en daarna zal de specialist inzoomen op bepaalde knelpunten die hieruit naar voren zijn gekomen. Daarna volgen nog meer testen en klinische observaties.

Wanneer blijkt dat het kind een achterstand heeft op het gebied van de taalontwikkeling, dan zal de focus op het taalgebruik liggen. Wanneer dit niet het geval is zal het zwaartepunt van de behandeling ergens anders liggen, bijvoorbeeld op het vloeiend leren uitspreken van moeilijke woorden. Maar het is natuurlijk ook mogelijk dat er meerdere knelpunten aan het licht komen en dan zal een combinatie van behandelmethodes ingezet worden.

Daarnaast zal ook andere informatie van andere dokters en behandelaars betrokken worden bij het opstellen van een adequaat behandelplan. Op die manier kan gekeken worden of alle gegevens met elkaar in overeenstemming zijn en dus in een bepaalde oplossingsrichting wijzen.

Veel specialisten gebruiken vier niveaus van spraakanalyse. Dit zijn: fonetisch en fonologisch, morfologisch, syntactisch en pragmatisch-semantisch. Hierna wordt uitgelegd wat deze begrippen betekenen.

  1. Fonologisch
    Op dit niveau bekijkt de specialist hoe goed het kind kan omgaan met gesproken taal, of het kind woorden begrijpt en hoe goed het deze onthoudt.
  1. Morfologisch
    Hier wordt gekeken naar de manier waarop het kind omgaat met de grammatica en of het deze begrijpt en kan toepassen.
  1. Syntactisch
    Hierbij wordt gekeken naar de woordvolgorde en zinsopbouw en of het kind daar goed mee om kan gaan.
  1. Semantisch-pragmatisch
    Hierbij wordt gekeken of het kind behalve de gesproken tekst ook aandacht heeft voor andere zaken die met communicatie te maken hebben, zoals lichaamstaal en gebaren, de impact van de gebruikte stemhoogte en of het kind de sociale context van sommige woorden begrijpt.

Met al deze informatie kan de spraak specialist of logopedist een geschikte therapie voor het kind uitzetten. Of het werkt blijft de vraag. Omdat de oorzaken van moeilijk boven te halen zijn, kan het zijn dat de verkeerde methode wordt ingezet. Maar als resultaten uitblijven zal de specialist altijd nog een alternatief kunnen bedenken.

Effecten zijn pas merkbaar op de langere termijn dus het is wel belangrijk dat de behandelend arts realistische en concrete doelen formuleert om zodoende de vooruitgang te kunnen monitoren.

Dit kan op drie manieren: basaal, intermediair en specifiek.

De basale doelstelling is eenvoudig dat iedereen probeert het spraakvermogen te verbeteren van het kind.

Intermediair omvat al wat meer uitdaging, omdat nu geprobeerd wordt het kind woorden correct uit te laten spreken op basis van de vier niveaus van spraakanalyse.

Het specifieke doel is waar het omdraait in de behandeling. Ja het kind stottert maar omdat er geen genezing mogelijk is doet iedereen zijn best om de afwijking zo klein mogelijk te laten zijn.

In de kliniek zal het kind heel veel moeten oefenen om vooruitgang te kunnen boeken. Dat kunnen opleesoefeningen zijn, spelletjes, verhaaltjes, gedichtjes of andere taken. Omdat de behandeling niet ophoudt als het kind de deur achter zich dichttrekt, zullen de ouders ook hulpmiddelen mee naar huis krijgen om ook daar regelmatig te kunnen oefenen.

Een aantal materialen zal de logopedist zelf hebben ontwikkeld op basis van het speelgoed en de spelletjes die het kind leuk vindt en al in huis heeft. Met wat aanpassingen zal de spraakspecialist hier oefenmateriaal van maken.

Voordat iemand aan stottertherapie begint, zal hij zich eerst grondig moeten laten onderzoeken waar het bij hem precies aan schort. Zoals uit bovenstaande blijkt, is stottertherapie maatwerk. En dan nog is er geen garantie op succes. Zeker op de korte termijn moeten de verwachtingen niet te hoog gespannen zijn want er is helaas niet een zilveren kogel die het probleem wel even in één klap oplost zoals bij vampiers :).

Ook thuis moet er stug door geoefend worden, Niet een half uurtje of een uurtje per dag, maar veel vaker en het liefst voortdurend zodat het kind de woorden en oefeningen zelf onthoud.

Met veel inzet en doorzettingsvermogen is het dan uiteindelijk mogelijk om het stotteren onder de knie te krijgen en iedereen zal blij zijn met deze vooruitgang.

Bekijk ook

Hoe herken je iemand die stotterproblemen heeft

Hoe kan je iemand die stottert herkennen? Zelfs zonder dat je weet wat de symptomen zijn, kun je de mensen herkennen als je maar goed genoeg observeert.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *